یکشنبه، 29 اردیبهشت 1398 18:22:27
آخرین اخبار
خورسندی طاسکوه در نشست بررسی عملکرد آموزش عالی ایران:

سرمایۀ اجتماعی و اعتماد به دانشگاه، بزرگترین و مهمترین برتری است که نهاد دانشگاهی مدرن نسبت به سایر نهادهای اجتماعی مدرن دارد

نشست بررسی عملکرد آموزش عالی ایران با تاکید بر تعدد دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی از سلسله نشست های کمک دانشگاه به حل مشکلات کشور در سالن اجتماعات کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد.

به گزارش عطنا، در ابتدای این نشست علی خورسندی طاسکوه، دبیر نشست و مدیر امور پژوهشی دانشگاه علامه طباطبائی گفت: ذکر مکرر این قیاس که ایران به لحاظ رشد کمی بعد از کشور چین بیشترین دانشگاه و موسسه آموزش عالی را در جهان دارد، شاید کمی از حوصله این بحث خارج باشد. اما عنایت به این قیاس که نظام آموزش عالی ایران در بین ۵۰ کشور ارزیابی شده جهان رتبه ۴۸ و از تایلند، استونی و شیلی چندین پله عقب تر است، قابل توجه است.

او ادامه داد: به شنیدن این سخن که هیچ یک از دانشگاه های ایران جزو ۲۰۰ یا ۳۰۰ و یا حتی ۴۰۰ دانشگاه برتر جهان نیست، عادت کرده ایم. اما اینکه هیچ یک از ۲هزار و ۸۰۰ دانشگاه و موسسه آموزش عالی ایران جزو دانشگاه های برجسته آسیا و خاورمیانه هم نیستند، قدری پرسش انگیز است.

خورسندی طاسکوه اضافه کرد: تکرار چندین بار این نکتۀ تقریباً اغراق گونه که دانشجویان ایرانی با استعدادترین و باهوش ترین هستند، غرور آفرین است. اما اینکه سرانه دانشجویی در دانشگاه های درجه اول ما یک سی ام تا یک چهلم سرانۀ دانشجویان برجسته جهان است، قدری مایۀ شرمندگی است.

او خاطرنشان کرد: اینکه چرا با وجود تعداد زیادی دانشگاه و موسسات آموزش عالی، سری در بین سران آموزش جهان نداریم جای تامل است. به یک معنا ما در میدان های بزرگ بازی های جهانی آموزش عالی هستیم، کمی بازیگوشی می کنیم، به نوعی تفریح می کنیم و جدی نیستیم.

مدیر امور پژوهشی دانشگاه علامه طباطبائی یادآور شد: ما از قانون «گرشام» یاد گرفته ایم که دانشگاه های بد، دانشگاه های خوب را از صحنه به در می کنند. به عبارتی آموزش عالی ما با ناسیاست انبوه سازی دانشگاهی دچار بیماری خود ایمنی مزمن شده است.

خورسندی طاسکوه تاکید کرد: انبوه سازی دانشگاهی در ایران مانند وضعیتی است که دستگاه ایمنی آموزش عالی به اشتباه حمله به خود و ویرانگری آرمان ها و ارزش های خود را هدف قرار داده است. واقعیت این است که خانواده آموزش عالی از عملکرد و وضعیت موجود سیاست ها و حکمرانی آموزش عالی نگران و حتی ناراضی است.

وی در ادامه تصریح کرد: دانشگاه ایرانی سرمایه اجتماعی خود را در بین جامعه، بازار، صنعت، اجتماع های دانشجویی و حتی بین خانواده اعضای هیئت علمی از دست داده است. سرمایۀ اجتماعی و اعتماد به دانشگاه بزرگترین و مهمترین برتری است که نهاد دانشگاهی مدرن نسبت به سایر نهادهای اجتماعی مدرن دارد.

خورسندی طاسکوه افزود: از بین رفتن این سرمایۀ بی بدیل، دانشگاه را به نیستی نزدیک می کند. مرگ دانشگاه به یک معنا «مرگ بازتولید سرمایۀ اجتماعی» در کل جامعه است. بنابراین وضع موجود عملکرد دانشگاه ایرانی مستحق نقد است.

این عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی خاطرنشان کرد: با اقتباس از فلیپ آلتباخ دانشگاه باید صدای خود را بشنود. ما حق نداریم به پرسش های جدید، پاسخ های کهنه بدهیم. ما باید به پرسش های جدید، پاسخ های نو بدهیم. این امر وظیفه و ضرورت اخلاقی، آکادمیک و حرفه ای ما است. ما دوستداران و دغدغه مندان آموزش عالی کشور اینجا جمع شده ایم تا صدای خودمان را و بلکه صدای دانشگاه را بشنویم. ما می خواهیم از خود بپرسیم که آیا از وضع موجود آموزش عالی ایران راضی هستیم؟ اساساً انبوه سازی و تعدد دانشگاه چه بر سر ما آورده است؟ سیاست ها و راهکارهای برون رفت از این وضعیت چالش برانگیز و بحرانی کدام است؟

نظرات (0)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *