دوشنبه، 22 مهر 1398 06:47:17
آخرین اخبار
حضور پروفسور سیف‌الدین نجم‌آبادی در هایدلبرگ؛

قدیمی‌ترین و مهم‌ترین دانشگاه آلمان را بشناسیم

«دانشگاه هایدلبرگ» (Heidelberg University) قدیمی‌ترین و برجسته‌ترین دانشگاه آلمان و در زمرهٔ مشهورترین دانشگاه‌های دنیا به شمار می‌آید.

به گزارش عطنا و به نقل از ایسنا دانشگاه «هایدلبرگ»(Heidelberg University) به‌فرمان «کنت روپرت اول» در سال ۱۳۸۶ میلادی در آلمان تأسیس شد.

دانشکده پزشکی هایدلبرگ از بهترین دانشکده‌های پزشکی اروپا و دنیا به‌حساب می‌آید و سالانه مقالات بسیاری از این دانشگاه در مجلات معتبر دنیا به چاپ می‌رسد.

فلسفه، الهیات، حقوق و پزشکی اولین رشته‌هایی بودند که با تأسیس دانشگاه ارائه گردیدند. پس از سال ۲۰۰۳ این دانشگاه متشکل از ۱۲ دانشکده شد که به‌نوبه خود شامل چندین دپارتمان و اداره هستند. دانشکده‌های این دانشگاه شامل موارد زیر است:

دانشکده «علوم رفتاری و علوم فرهنگی»

دانشکده «علوم زیستی»

دانشکده «شیمی و علوم زمین»

دانشکده «اقتصاد و علوم اجتماعی»

دانشکده «حقوق»

دانشکده «ریاضی و علوم کامپیوتر»

دانشکده «پزشکی»

دانشکده «پزشکی در مانهایم»

دانشکده «زبان‌های مدرن»

دانشکده «فلسفه و تاریخ»

دانشکده «فیزیک و نجوم»

دانشکده «الهیات»

این دانشگاه دارای چندین موسسه و دو بیمارستان است و همچنین رصدخانه نیز دارد.

دانشگاه هایدلبرگ در سطح ملی و بین‌المللی همکاری‌های متعددی با مراکز گوناگون داشته است. به‌عنوان‌مثال با آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی اروپا، مرکز تحقیقات سرطان آلمان، موسسه ماکس پلانک برای نجوم، موسسه ماکس پلانک برای مقابله با قانون عمومی و حقوق بین‌الملل، موسسه ماکس پلانک برای تحقیقات پزشکی، موسسه ماکس پلانک برای فیزیک هسته‌ای همکاری‌های علمی داشته است.

دانشگاه هایدلبرگ بیش از ۱۵ هزار کارمند دانشگاهی را استخدام کرده است. تاکنون ۶۷۳ نفر از خارج از کشور به پذیرش هیئت‌علمی این دانشگاه درآمده‌اند.

هایدلبرگ مجموعاً ۲۰ هزار و ۸۰۰ نفر دانشجو دارد که ۵ هزار و ۱۱۸ نفر از آن‌ها دانشجویان بین‌المللی هستند. تعداد دانشجویان بین‌المللی مقطع دکتری نیز ۱۰۰۰ نفر است.

این دانشگاه تاکنون در رتبه‌بندی‌های گوناگون جایگاه‌های بالایی را به خود اختصاص داده است. در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS، هایدلبرگ رتبه ۶۴ را به خود اختصاص داده است.

سال تحصیلی در «هایدلبرگ» دو ترم است. در میان تمامی تحقیقات و اختراعات علمی که در این دانشگاه صورت گرفته است اختراع «طیف‌بین» و «چراغ بونزن» از برترین آن‌ها بوده است.

«طیف‌سنجی» به‌عنوان  مطالعه برهمکنش بین نور و ماده نیز تعریف می‌شود. ازلحاظ تاریخی طیف‌سنجی به شاخه‌ای از علم برمی‌گردد که نور مرئی برای مطالعات نظری در ساختار ماده و آنالیزهای کیفی و کمی استفاده می‌شد.

«چراغ بونزن» یکی از ابزارهای آزمایشگاهی است که به‌عنوان منبع تولید حرارت و انرژی گرمایی در آزمایشگاه‌ها استفاده می‌شود. این وسیله به‌افتخار « روبرت بونزن» شیمیدان آلمانی نام‌گذاری شده است.

اکتشاف عنصر «سزیم» و «رادیوم» از افتخارات دیگر دانشجویان این دانشگاه است.

«هایدلبرگ» امکانات ورزشی گوناگونی را نیز برای دانشجویان خود فراهم آورده است و رشته‌های ورزشی مختلفی را ارائه می‌دهد.

دانشجویان این دانشگاه روزنامه‌ای به نام ruprecht را منتشر می‌کنند که یکی از بزرگ‌ترین روزنامه‌هایی است که توسط دانشجویان آلمان اداره می‌شود.

۵۶ برنده جایزه نوبل با این دانشگاه در ارتباط بوده‌اند که از این تعداد ۲۷ نفر فارغ‌التحصیلان این دانشگاه بوده و ۹ دانشمند در حین تدریس و تحقیق در دانشگاه برنده جایزه نوبل شده‌اند.

فارغ‌التحصیلان این دانشگاه بنیان‌گذاران و پیشگامان بزرگی در علم بوده‌اند. از بزرگان این دانشگاه می‌توان به «دمیتری ایوانویچ مِندِلیف» و «آلفرد لوثار وگنر» اشاره کرد.

«دمیتری ایوانویچ مِندِلیف»  شیمی‌دان معروف اهل روسیه است. وی پایه‌گذار «جدول تناوبی عناصر شیمیائی» موسوم به «جدول مندلیف» است، وی به‌وسیله این جدول توانست وجود تعداد زیادی از عنصرهای کشف نشده را پیش‌بینی نماید.

«آلفرد لوثار وگنر» (Alfred Wegener) دانشمند، زمین‌شناس، هواشناس آلمانی و ژئوفیزیکدان آلمانی است که شهرت اصلی وی بابت نظریه «جابجایی قاره‌ها» است که آن را در سال ۱۲۹۴ شمسی ارائه کرد.

از دیگر مشاهیر این دانشگاه که افتخار ما ایرانیان نیز محسوب می‌شود، پروفسور «سیف‌الدین نجم‌آبادی»، استاد برجسته ایران‌شناسیِ دانشگاه «هایدلبرگ» است که در سال ۹۵ در سن ۹۴ سالگی درگذشت. این استاد ایرانی خدمات ارزنده علمی را به فرهنگ، زبان و ادبیات فارسی و ایرانی از دوره‌های مختلف کرد.

وی چندین اثر را به زبان آلمانی برگرداند که ازجمله این آثار ارزنده می‌توان به «قابوس‌نامه کیخسرو»، «سفرنامه ناصرخسرو» و «کلیله‌ودمنه» اشاره کرد. وی در جمع‌آوری و شناسایی نسخ خطی ایرانی در دانشگاه هایدلبرگ زحمات فراوانی کشید و حاصل تلاش خود را به‌صورت یک کتاب جمع‌آوری کرد.

نظرات (0)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *