جمعه، 26 مرداد 1397 12:26:05
شروین وکیلی:

آنچه امروز کاش روحانی بگوید

پژوهشگر جامعه‌شناسی تاریخی: باید برنامه‌هایی عملیاتی برای بازگرداندن حقوق شهروندی اعلام شود.

به گزارش عطنا، شروین وکیلی پژوهشگر علوم اجتماعی در یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشت: من در واپسین انتخابات ریاست‌جمهوری به آقای روحانی رأی دادم و چون به استفاده از تمام ظرفیت‌های حقوق قانونی شهروندان باور دارم و او را بهترین گزینه آن روزها می‌دیدم. نه از رأی دادن‌ پشیمان هستم و نه از گزینش او و این امری فلسفی و اخلاقی است که از وظیفه مشارکت در سرنوشت هم‌میهنان و عقلانیت حاکم بر انتخاب‌ها برمی‌خیزد. با این همه شرایط امروز کشور و نابسامانی‌ها به شکلی است که این موضع عمومی درباره این حق و پشیمان نبودن از بهره‌مندی از آن را نمی‌توان به رضایت یا خشنودی حمل کرد. من به عنوان یک شهروند انتظار دارم امروز آقای روحانی در پیامش محتوای این گزاره‌های کلیدی و کارساز را بگنجاند و متأسفانه حدس می‌زنم چنین نکند.

نخست: اعلام مبارزه سرسختانه با فساد اقتصادی گسترده و ریشه‌کنی‌اش در تمام سطوح و همه لایه‌های جامعه، با تأکید بر طبقه نخبگان سیاسی و اقتصادی‌ای که بزرگ‌ترین دزدی‌ها و جرم‌ها را مرتکب شده و می‌شوند. یعنی معرفی بی‌محابای مجرمان در همه سطوح، ارائه زمان‌بندی‌ای برای مهار کردنشان و پیشنهاد چارچوبی برای رسیدگی به وضعیت و کیفر دادنشان.

دوم: اعلام برنامه‌ای عملیاتی و آشکار برای بازگرداندن حقوق عقلانی و طبیعی شهروندی، دست‌کم به همان شکلی که در قانون اساسی پیش‌بینی‌شده است. به شکلی که تبعیض‌های نهادین، مردم‌آزاری‌های مرسوم و جرائم سازمان‌یافته‌ به شکلی منظم و با مشتی آهنین ریشه‌کن شود. نشان دادن اراده‌ای که تصور رایج درباره تقابل ملت و حکومت که انشاءالله نادرست است، اما هر از چندی با رفتارهایی تأیید می‌شود را رفع کند.

سوم: اعلام این چرخش سیاسی که نظام اداری ساز و کارهایی مؤثر را برای استقرار شایسته‌سالاری اجرا خواهد کرد. به شکلی که انبوهی از میهن‌دوستان نخبه و کارساز که امروز حاشیه‌نشین هستند، در زمانی کوتاه جایگزین انبوهی از دیوان‌سالاران ناکارآمد و نالایق و گاه فاسد شوند.

چهارم: اعلام برنامه‌ای روشن و عقلانی که با علم پشتیبانی شود و بحران محیط زیستی کشور را چاره کند. برنامه‌ای که دست‌اندازی سودجویان به منابع طبیعی را مهار کند، به هدر دادن اندوخته‌های بوم‌شناختی را متوقف سازد و اقتصاد پرهزینه و ناکارآمد آب را که از شکل کشاورزی‌مان ناشی می‌شود با اقتصادی تندرست و سودآور (مثلا مبتنی بر گردشگری یا تولید انرژی‌های پاکیزه) جایگزین کند.

پنجم: اعلام برنامه‌ای روشن و راهبردی برای رویارویی با تهدیدهایی که وحدت ملی‌مان را تهدید می‌کند. تهدیدهایی که سرنخ‌ها و جریان‌هایی شناخته‌شده و روشن دارد، اتصالش با دولت‌های دشمن شفاف و عیان است و از این رو خیانت‌بار بودن جریانش نمایان است و دیگر نمی‌توان مثل چند دهه پیش مقابله‌اش با ملیت ایرانی و وطن‌دوستی را به بلاهت حمل کرد. متأسفانه گمان نمی‌کنم امروز آقای روحانی به این پنج ضرورت مهم و حیاتی به شکلی قاطع و هدفمند اشاره کند و متأسفانه حدس می‌زنم برنامه‌ای شفاف و روشن و کارآمد برای چاره کردن پنج تنش فساد، قانون‌گریزی، نالایق‌سالاری، بحران محیط‌زیست و ایران‌ستیزی در کار نباشد. این تنش‌ها به قدری بزرگ و فرساینده هستند که بی‌شک اشاره‌هایی به آنها انجام خواهد شد، اما «در برهه حساس کنونی» این کلی‌گویی‌ها و ملاحظه‌ها کارساز نیست.

نظرات (0)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *