یکشنبه، 28 مهر 1398 00:42:22
آخرین اخبار

مروری بر منابع مالی تولید فیلم در ایران

سرویس هنری باشگاه خبری علامه طباطبائی (عطنا) ، حمید باقریان ( بازیگر و دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه اقتصادی دانشگاه علامه طباطبائی) : تا سال ۱۳۷۲ حدود ۵۰ درصد منابع مالی مورد نیاز تولید فیلم براساس میزان سرمایه متوسط مورد نیاز هر فیلم از طریق وام تبصره ۳ و اعتبارات ناشی از تحویل مواد خام – تماما به صورت وام – تامین می‌شد. با تغییرات نرخ ارز و شرایط جدید اقتصادی از سال ۱۳۷۲ به بعد شاهد افزایش روزافزون قیمت تمام شده برای هر فیلم سینمایی هستیم، اما تسهیلات اعطایی به این بخش نتوانسته است به میزان رشد قیمت تمام شده همراه تولید باشد.

در حال حاضر براساس متوسط هزینه تولید یک فیلم – چهار میلیارد و پانصد میلیون ریال – رقم تسهیلات اعطایی در بالاترین سطح خود می‌تواند ۲۲ درصد هزینه تولید فیلم را تامین کند.

در حوزه بهره‌برداری از تولیدات سینمای ایران می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱-‌ گیشه

گیشه- فروش مستقیم بلیط به تماشاگران- اصلی‌ترین منبع بازگشت سرمایه در سینمای ایران محسوب می‌شود. در این بخش سالن‌های سینما یا به عبارتی گیشه‌های سینمای ایران حدودا ۷۰ درصد در اختیار بخش‌های دولتی و عمومی و ۳۰ درصد در اختیار بخش خصوصی است.

۲-‌ سایر حقوق

حقوق تلویزیونی: صد در صد منبع کسب درآمد سینمای ایران از این محل، دولتی محسوب می‌شود. نکته قابل توجه این است که این بخش یکی از اصلی‌ترین منابع درآمد در سینمای جهان است که به دلیل گستردگی شبکه‌ها، ماهواره‌ها، تلویزیون‌های کابلی، به صورت حق پخش در هر نوبت، چنین خاصیتی را پیدا کرده است. این امکان به دلیل عدم وجود رقیب و حق انحصاری در ایران به شکل بسیار محدودی در اقتصاد سینمای ایران عمل می‌کند.

۳-‌ نمایش خانگی

حقوق متعلقه به سینمای ایران در حوزه نمایش خانگی آثار- تبدیل به انواع V.C.D و D.V.D و غیره- یکی دیگر از منبع درآمد سینمای ایران است که در این حوزه بخش خصوصی و بخش دولتی هر دو فعال هستند.

در اینجا اشاره‌ای کوتاه به تبلیغات فیلم‌های سینمایی در ایران می‌کنیم:

نمایش فیلم با هدف جلب مخاطب بدون دسترسی راحت و کم هزینه به حوزه تبلیغات با مشکلات وسیعی مواجه می‌شود. مهمترین امکان تبلیغ گسترده- در جهان- تبلیغات تلویزیونی است که در ایران با مشکلات عدیده ای اعم از سلایق متفاوت و گرانی بیش از اندازه مواجه است. هر فیلمی به هر دلیلی- اعم از حمایت یا هزینه- با تبلیغات خوب تلویزیونی همراه شود عملا می‌تواند به کسب درآمد بیشتر امیدوار باشد.

در اینجا ضروری است تعریفی از نقش مدیر تولید ارائه کنیم که به مصوب اتحادیه کارگردان‌های آمریکا در سال ۱۹۸۴، رسیده است:

یک «مدیر تولید پروژه»، فردی است که توسط کارفرما به عنوان مدیر تولید پروژه یک یا چند فیلم با عنوان «مدیر تولید پروژه» مطابق تعریف و استفاده‌ای که در صنعت سینما دارد مورد استفاده قرار می‌گیرد و استخدام می‌شود. او ممکن است قرارداد کار در یک یا چند کار همزمان را امضا کند؛ خواه سینمایی و یا تلویزیونی و غیره. پس از آن که تولید یک فیلم قطعی شد، تمام وظایف لازم به سایر کارکنان احاله می‌گردد و در زمانی که تولید یک فیلم نیم قطعی می‌شود، مدیر تولید پروژه باید تمامی وظایف را در میان سایر کارکنان پخش کرده باشد. مدیر تولید پروژه تحت سرپرستی کارفرما، نیازمند به هماهنگی، یاری و نظارت به آماده‌سازی واحد یا واحدهای تولیدی که به او واگذار شده است، تمامی محاسبات منطقی، تصمیم‌گیری‌های روزانه تولید، جدول‌ها، بودجه و بودجه کارکنان می‌باشد.‌معمولا چنین تصور می‌شود که اقتصاد درباره پول است و وظیفه اقتصاددانان کاهش هزینه‌ها و صرفه‌جویی در خرج منابع مالی و پولی است. اما این یک تفسیر گمراه کننده است. وظیفه اقتصاددانان بیشینه‌سازی منافع و مزایا برای یک سرمایه‌گذاری مفروض است.

لذا در حالی که هزینه یک طرف معادله است، طرف دیگر آن، و طرف مهم آن، منافع است. در این رابطه سه نوع منافع عمده قابل ذکر است که عبارتند از منافع مستقیم، منافع غیر مستقیم و منافع ناملموس. منافع مستقیم کاملا وابسته و مربوط به هدف اصلی پروژه یا طرح هستند، به عبارت دیگر فوائدی هستند که بدون واسطه و به طور مستقیم نصیب اشخاصی که از کالاها و خدمات حاصل از طرح استفاده می‌کنند، می‌شود. ارزش واقعی این فوائد مستقیم، مقدار پولی است که مصرف کنندگان حاضرند برای آنها بپردازند. از دیدگاه اجتماعی تولید بیشتر کالاهای مادی، فی النفسه مفید است. اما تمایل به پرداخت مصرف‌کننده برای تولیدات خالص طرح مهم می‌باشد. منظور از تولیدات خالص، کالاها و خدماتی است که حاصل انجام طرح است. اگر تولیدات حاصل از انجام طرح بخشی از عرضه را جانشین کرده و به حجم عرضه کالا اضافه نکند، در این صورت منفعت مصرف کل عوامل تولیدی است که در اثر عدم تولید کالای جانشین شده آزاد می‌گردند. منافع غیر‌مستقیم طرح سرمایه‌گذاری به صورت ارزش افزوده به منافع مستقیم حاصل از طرح اضافه می‌شود. منافع غیر‌مستقیم آن بخش از منافع است که به طور غیر‌مستقیم در اثر اجرای طرح به دست می‌آید. به عنوان مثال تولید فیلم سینمایی ممکن است پر کردن اوقات فراغت را فراهم یا اینکه تعداد زیادی فرصت شغلی جدید برای مردم ایجاد کند. بر‌اساس اعلام رسمی در سال ۱۳۸۳ نرخ بیکاری ۵/۱۳ درصد اعلام شد. جمعیت شامل تعریف بیکاری حدود سه میلیون نفر تخمین زده می‌شد. در همان سال هزینه ایجاد هر شغل سی میلیون تومان برآورد شد.

جهت رفع بیکاری، به رقمی معادل نود هزار میلیارد تومان و با محاسبه دلار ۹۰۰ تومان یعنی ۹۰۰ میلیارد دلار نیاز بود.

در حالی که بخش فرهنگ به دلیل گستردگی مخاطبان و افزایش اوقات فراغت و تاکید بر رفع مسائل اوقات فراغت اصلی‌ترین و گسترده‌ترین امکان خدماتی در این حوزه است، که با کمترین امکان مالی، می‌تواند گسترده‌ترین مخاطبان را به خود جذب کند. این بخش کم‌هزینه‌ترین بخش در سبد هزینه خانوار است و به همین دلیل در صورت وجود کالای مناسب و تبلیغ مناسب گردش اقتصادی کلانی را می‌توان از آن انتظار داشت.

 

نظرات (0)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *