پاریس دومین متروی شلوغ اروپا پس از مسکو و دهمین متروی شلوغ دنیا؛

پاریس، قرن بیستم را با مترو آغاز کرد

۱۹ جولای سال ۱۹۰۰، شرکت مترو در شهر پاریس پس از دو سال ساخت‌وساز و از بین بردن چندین خیابان این شهر معروف شروع به‌کار کرد و این کشور را در خط‌مقدم فناوری در سراسر جهان قرار داد. متروی پاریس یا متروپولیتن، سیستم حمل‌ونقل سریع در منطقه متروپولیتن پاریس است.


کارشناسان ‌ايرانی: تغيير اقليم و گرمايش ‌جهانی واقعی نيست!

رد گرمایش زمین در صداوسیما

چهارشنبه یکی از بزرگ‌ترین یخ‌کوه‌های بزرگ و ثبت‌شده از یخ‌های قطب‌جنوب جدا شد اما این اتفاق جدیدی نیست. چند سالی است با افزایش دمای‌ کره‌زمین، یخ‌های قطبی در حال آب‌شدن هستند و بر‌اساس گفته اکثر دانشمندان، علت این اتفاق، پدیده‌ گرمایش جهانی است.


گفت‌وگويي خلاف جريان موج با خسرو دهقان درباره عباس کيارستمي به بهانه اولين سالگرد درگذشتش؛

نیمرو با شکر!

یک سال گذشت، به همین سرعت. عباس کیارستمی یکی از مهم‌ترین فیلمسازان سینمای ایران پارسال در همین روز در پاریس از دنیا رفت. رفتنش البته شروع جنجال‌هایی بود که پرونده پزشکی‌اش رقم زد. خودش آرام و بی‌حاشیه بود.


گزارش یک همایش با مشارکت رایزنی فرهنگی ایران در فرانسه؛

همنشینی سعدی و هوگو در پاریس

مرکز مطالعات هوگو وابسته به دانشگاه پاریس هفت میزبان همایش «سعدی و ویکتور هوگو» بود و با حضور احمد جلالی سفیر ایران در یونسکو و جمال کامیاب رایزن فرهنگی ایران در پاریس برگزار شد، پژوهشگران ایرانی و فرانسوی درباره شخصیت، آثار و افق‌های مشترک اندیشگانی، شاعرانه و اخلاقی سعدی و هوگو سخن گفتند.


استاد دانشگاه «پاریس جنوب» عنوان کرد:

کمک «میانجی‌گری کیفری» به کاهش ارجاع پرورنده به دادگاه‌های فرانسه

دکتر کلر ساس در نشست حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه علامه با اشاره به حل ۱۵ هزار پرونده حقوقی با میانجی‌گری گفت: میانجی‌گری کیفری یک عدالت مشارکتی و سازشی است که در تلاش است اختلال در رابطه بین طرفین را حل و فصل کند.


بازديد از روزنامه‌هاي لوموند، ‌لزكو و مدرسه روزنامه‌نگاري پاريس؛

دوره مطبوعات کاغذی رو به پایان است

‌وقتی دانشجویان مدرسه روزنامه‌نگاری که اسمش هم به کاغذ مربوط است، ‌دارند با تمرکز بر فضای آنلاین جلو می‌روند، ‌باید قبول کرد که دیگر عمر کاغذ به شکل روزنامه به سر رسیده باشد. مدیر مدرسه روزنامه‌نگاری که مویی در این راه سفید کرده، می‌گوید: شاید کاغذ را در سال‌های بعد در بخش دیگری ببینیم، ‌اگر بخواهیم به روزنامه نگاه کنیم شاید عمرش تمام شده باشد.