محمد خوش‌چهره:

«برخی‌ها» بازی‌ خطرناک با نرخ ارز کردند/ ناامیدی اقتصادی مردم به ناامیدی اجتماعی و سیاسی منجر می‌شود

عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران با اشاره به اینکه کاهش ارزش پول ملی در کشورهای مختلف جهان تجربه خوبی پیش روی ما قرار داده و نمونه بارز این کشورها ونزوئلا است، بیان کرد: متاسفانه استارت این رویداد در ایران نیز خورده است و اگر دولت و فراتر از آن نظام سیاسی و شورای عالی امنیت به درستی و به‌صورت علمی و دقیق به این مسئله ورود نکنند و راه‌حل عالمانه و حکیمانه برای این اتفاق پیدا نشود همه ما در معرض آسیب قرار خواهیم گرفت.


محمد فاضلی:

جای امید باقیست

عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی گفت: بدتر یا بهتر شدن دستگاه اداری در ایران و کارآمد ساختن آن امکان‌پذیر است، به همان اندازه که بدتر شدن و فراگیرتر شدن فساد و ناکارآمدیش ممکن است. انتخاب‌های تاریخی سیاستمداران، میزان دانش و آگاهی تولیدشده توسط نخبگان، مطالبه اجتماعی مردم و گروه‌های مدنی، فضای بین‌المللی، و اتفاق‌های پیش‌بینی‌نشده سرنوشت را تعیین خواهند کرد؛ اما مهم‌ترین عامل بی‌گمان عزم و اراده سیاسی گروهی است که قدرت را در دست دارند.


به بهانه تجدید چاپ کتاب «آنارشیسم» پس از 28 سال؛

آنارشیست کیست؟

اقتدارگریزی، سروری‌ستیزی یا آنارشیسم در زبان سیاسی به معنای نظامی اجتماعی و سیاسی بدون دولت، یا به طور کلی جامعه‌ای فاقد هرگونه ساختار طبقاتی یا حکومتی است. آنارشیسم، برخلاف باور عمومی، خواهان «هرج و مرج» و جامعهٔ «بدون نظم» نیست، بلکه همکاری داوطلبانه را درست می‌داند که بهترین شکل آن ایجاد گروه‌های خودمختار است. آنارشیست‌ها به طور کلی با حاکمیت هرگونه دولت مخالفند و دموکراسی را نیز استبداد اکثریت می‌دانند.


حقوقدانان از چالش‌های پیش روی نظام پارلمانی در ایران می‌گویند

غریبگی مردم با احزاب

قبل از بحث و بررسی درخصوص نظام پارلمانی و موضوع تغییر نظام ریاستی به پارلمانی و امکان‌سنجی پیاده‌سازی نظام یاد‌شده در نظام حقوقی ایران از یک سو و بررسی معایب و مزایای رژیم یادشده از سوی دیگر، لازم است در ابتدا ساختار مسأله حاضر را تبیین کرد. توضیح مختصری از قوای سه‌گانه و درنهایت پرداختن به قوه مجریه ریاستی، پارلمانی و مدل تلفیقی از این دو هم موضوع دیگری است که جای بحث بسیاری دارد.


علي‌اكبر گرجي:

شرط‌هایی برای نظام پارلمانی

در حال حاضر تاسیس نظام پارلمانی در کشور ما زود است. البته پاسخ به این پرسش نیازمند تحلیل‌های حقوقی، سیاسی، اجتماعی وحتی فرهنگی است اما به اختصار می‌گویم هنوز فرهنگ سیاسی ما به آن اندازه از توسعه‌یافتگی نرسیده است که بتوانیم یک نظام پارلمانی کامیابی را داشته باشیم. تاسیس نظام پارلمانی مستلزم بالا رفتن آستانه مدارای سیاسی است که هم‌اکنون در پایین‌ترین حد از مدارای سیاسی به سر می‌بریم.