گفت‌وگو با علی‌اصغر شعردوست به بهانه سالروز درگذشت شهريار؛

شهریار، پدر غزل نو فارسی

شهریار چون سیمرغ در جایگاهى چندان فراتر از دیگر شاعران هم روزگارش جاى گرفته است که تفوقش را به معاصر خود حتى بی چشم و چراغ هم مى‌‏توان دریافت. بى‏‌گمان توفیق شهریار و اقبال کم‏ مانند وى به اعتبار کیفیت و کمیت آثارش از نوادر تاریخ شعر ما است چراکه ما در طول عمر پر برکت استاد شهریار و نیز در گستره خلاقیت عظیم او نه یک شاعر بزرگ، بلکه چند شاعر بزرگ را دوشادوش هم مى‏‌بینیم: پى‏گیرنده و پاس دارنده سنت‌هاى ادبى است.


نگاهی به فراز و فرودهای استعدادیابی از نیما تا ما

«شعر جوان» در دوران مدرن

«شعر جوان» در دوران مدرن، به معنای شعری از شاعران جوان نیست بلکه باید خصوصیات دیگری هم داشته باشد مثل تازگی، متمایز بودن، افق فکری نو و البته از همه مهم‌تر تأثیرگذاری بر شعر زمانه و حتی بعد از خود؛ با چنین تعریفی، حتی لازم نیست که شاعری در سنین جوانی خود باشد تا مشمول تعریف «شعر جوان» شود.


شهریار زرشناس در نشست «روشنفکری در ایران»؛

تکنیک را کنار بگذاریم زندگی مختل می‌شود

جلسه پنجم از سلسله نشست‌های «سیر تطور روشنفکری در ایران»، هفته گذشته با حضور استاد شهریار زرشناس در پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی و به همت باشگاه هنر پژوهان جوان برگزار شد. زرشناس در این نشست به تبیین وجه تئوریک پدیده انقلاب صنعتی در عصر جدید پرداخت و گفت: با ظهور اومانیسم و انسان‌محوری به‌عنوان اندیشه اصلی جهان مدرن، انسان در مقام یک سوژه نفسانی قرار می‌گیرد.


نگاهي دوباره به ماكياولي و آموزه‌هاي او ٤٩٠ سال بعد از مرگش؛

تئوری‌پرداز منافع ملک و ملت

اصلی‌ترین مسئله از نظر ماکیاولی این بود که چه دستورالعمل‌ها و قواعدی می‌توان در اختیار یک شهریار جدید گذاشت که اگر به آنها «با حزم و دوراندیشی عمل کند»، فرمانروایی کهن به نظر خواهد رسید. در واقع کتاب «شهریار» او عمدتا با پاسخ به این مسئله سر و کار دارد.