میرجلال‌الدین کزازی در بزرگداشت روز حافظ در دانشکده ادبیات:

خواجه رندتر از آن است که خود را به ما بشناساند/ چرا نمی‌توانیم با دیوان سعدی فال بگیریم؟/ حافظ گفت بازنشست شوم

استاد پیشکسوت دانشگاه علامه طباطبائی در مراسم بزرگداشت حافظ گفت: در این روزگار بسیارند که هر زمان راه می‌افتد دست در دامان رازآشنایی حافظ می‌زنند. هر زمان گمان‌مندند و دودل از او می‌خواهند که راه روشن راست را به‌ آنان بنماید و فراپیششان نهد. راستی این پدیده چیست؟ چرا تاکنون پاییده است؟


حسین پاینده و تأملی در چند و چون یک رابطه پرتنش؛

فروید درباره ساختار شخصیت از ادبیات الهام گرفت/ زبان روزمره نقطه تلاقی ادبیات و روان‌کاوی

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی در کرسی نظریه‌پردازی خود با عنوان «هنر و ادبیات در پرتو روان‌کاوی» عنوان کرد: پیدایش جنبش‌های هنری_ادبیِ مهمی مانند دادائیسم و سوررئالیسم در هنر و مدرنیسم در ادبیات تا حدود زیادی مرهون نظریه روان‌کاوی است، با این حال و به رغم برهم کنش نظریه روان‌کاوی با هنر و ادبیات، استدلال می‌شود که رابطه بین این دو عاری از تنش نبوده است.


میرجلال‌الدین کزازی:

بهره‌ سخنوران ایرانی از نوروز، زیباشناختی است/ عمو نوروز و بابانوئل هرگز همسنگ نیستند

استاد بازنشسته دانشگاه علامه طباطبائی معتقد است: رهاوردی که عمونوروز برای ایرانیان می‌آورد، آن ارمغانی که بابانوئل در جورابی می‌نهد و در کنار آتشدان جای می‌دهد نیست. ارمغانی است بسیار گرامی‌تر و گرانمایه‌تر: بهار است. رستاخیز گیتی است. ارمغانی است که نه‌تنها کودکان، میانسالان، پیران؛ نه‌تنها آدمیان که جهان هستی از آن بهره می‌برد.


روایت امروزی حسینعلی قبادی از رستم، سیندخت، ایرج و فریدون؛

همه اسطوره‌های شاهنامه نماد صلح، مروت و خشونت‌زدایی هستند

رئیس پژوهشگاه علوم انسانی در دانشگاه علامه اظهار کرد: بی‌شک آنچه که ما در تمام شاهنامه شاهد آن هستیم این است که با گفت‌وگو و مدارا می‌توان بسیاری از معضلات را حل کرد و چنان‌که دیدیم در جریانی مشابه آنچه که سیندخت رهبری می‌کند این اتفاق افتاده است.


گزارشی از پازل فلسفی هوموساکر؛

وضعیت‌های استثنایی قانون را می‌سازند

مفهوم «وضعیت استثنایی» برگرفته از نظریه قانون کارل اشمیت در رساله الهیات سیاسی (١٩٢٢) است. او برای نخستین‌بار «نزدیکی ماهوی وضعیت استثنایی و حاکمیت را برقرار کرد». طبق نظریه حاضر، حاکم در وضعیت استثنایی به‌نام منافع همگانی پا را فراتر از قانون می‌گذارد و «درباره وضعیت استثنایی تصمیم می‌گیرد».