کد گزارش : 175400
تاریخ گزارش : 1396/12/12
تغییر اندازه نوشته

در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد؛

همایش «امید اجتماعی در ایران»

نخستین همایش ملی «امید اجتماعی در ایران» با همکاری موسسه رحمان و نهادهای علمی، پژوهشی و مدنی، هفتم و هشتم اسفندماه در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد.

به گزارش عطنا، همایش ملی «امید اجتماعی در ایران»، با محوریت «چیستی مفهوم و دستاوردهای نظری در حوزه امید اجتماعی»، «وضعیت امید اجتماعی در ایران»، «سبب‌شناسی امید اجتماعی و آثار و پیامدهای آن» و «راهکارهای ارتقای امید اجتماعی» به مدت دو روز برگزار شد.

در این همایش که به همت مؤسسه رشد، حمایت، اندیشه (رحمان) و با همکاری نهادهای علمی، پژوهشی و مدنی برگزار شد، استادان و صاحب‌نظران دانشگاهی و اجرایی به ارائه دیدگاه‌های خود پرداختند.

در روز نخست این همایش دکتر مصطفی معین، رئیس همایش امید اجتماعی، دکتر هادی خانیکی، دبیر همایش، دکتر حسین سلیمی، رئیس دانشگاه علامه طباطبائی و هیئت رئیسه و اعضای هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی این دانشگاه حضور اشتند.

همچنین دکتر مصطفی ملکیان، فیلسوف و استاد دانشگاه و دکتر سارا شریعتی، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران به ایراد سخنرانی پرداختند.

در روز دوم این همایش نیز شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس جمهور در امور حقوق شهروندی، علیرضا علوی تبار، فعال سیاسی و روزنامه‌نگار، محمدامی قانعی‌راد، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران، محمدجواد غلامرضاکاشی، استاد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، حسین پاینده، استاد نظریه و نقد ادبی، بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه و نعمت‌الله فاضلی، استاد انسان‌شناسی و فرهنگ به ایراد سخنرانی پرداختند.



اخبار مرتبط با این گزارش:


گزارش تصویری/

روز اول همایش «امید اجتماعی در ایران» در دانشکده علوم اجتماعی

روز اول نخستین همایش ملی «امید اجتماعی در ایران» با همکاری موسسه رحمان و نهادهای علمی، پژوهشی و مدنی، دوشنبه، 7 اسفندماه در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد.


گزارش تصویری/

روز دوم و اختتامیه همایش ملی امید اجتماعی در ایران

روز دوم و اختتامیه نخستین همایش ملی «امید اجتماعی در ایران» با همکاری موسسه رحمان و نهادهای علمی، پژوهشی و مدنی، سه‌شنبه، 8 اسفندماه در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد.


اختتامیه همایش ملی «امید اجتماعی در ایران» برگزار شد؛

امید اجتماعی آرزواندیشی یا توهم نیست/+متن بیانیه پایانی همایش

در اختتامیه همایش ملی «امید اجتماعی در ایران» مطرح شد: برای ترمیم امید اجتماعی و ارتقای امیدواری به بهبود همه‌جانبه اجتماعی باید از همه ظرفیت‌های فرهنگ غنی ایرانی- اسلامی سود برد و این منوط به گفت‌و‌گوی گشاینده در میان نخبگان با هم، نخبگان با مردم و نخبگان با حاکمیت است.


همایش «امید اجتماعی در ایران» فردا برگزار می‌شود؛

خانیکی: همایش امید اجتماعی ربطی به اعتراضات اخیر ندارد/ دهمین سالگرد تاسیس موسسه رحمان

نخستین همایش «امید اجتماعی در ایران» در روزهای 7 و 8 اسفندماه به همت موسسه رحمان و با همکاری تعدادی از نهادهای معتبر علمی و مدنی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی برگزار می شود.


حسین سلیمی در افتتاحیه همایش «امید اجتماعی» خبر داد: (3)

امیدواری 65 درصدی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی به آینده خود/ بر طبل ناامیدی و بی‌اعتمادی نکوبیم

رئیس دانشگاه علامه طباطبائی با اشاره به اینکه خوشبختانه امید اجتماعی در نزد دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی بسیار بالا است و 65 درصد آنها به آینده خود امیدوار هستند، بیان کرد: از مسئولان مؤسسه رحمان، استادان و دانشجویان می‌خواهم به‌راستی به دنبال راه‌های رسیدن به امید باشند، بیان کرد: به نام راه‌های رسیدن به امید اجتماعی و اعتماد بیشتر نباید بر طبل ناامیدی و بی‌اعتمادی بکوبیم.


مصطفی معین در افتتاحیه همایش «امید اجتماعی»: (2)

تبعیض، تحقیر و تضعیف عزت نفس جامعه ایرانی را به نا امیدی سوق می‌دهد

رئیس همایش ملی امید اجتماعی در ایران ریشه تمام ناامیدی‌ها و آسیب‌های اجتماعی‌ را تبعیض و احساس بی‌عدالتی دانست که در یک چرخه بسته‌ای به فقر همه‌جانبه فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی منتهی می‌شود و البته گفت: انتخاب موضوع امید اجتماعی نشان دهنده این است که همه ما به نوعی در مسیر خوشِ فرجام اصلاحاتِ اجتماعی قدم برمی‌داریم و این مرهون تلاش همه عزیزان است.


هادی خانیکی در افتتاحیه همایش «امید اجتماعی»: (1)

نا امیدی محصول سردرگمی و پیدا نکردن راه است

دبیر همایش ملی امید اجتماعی در سخنان خود از بسیاری از دانشگاهیان و روشنفکران انتقاد کرد و یادآور شد: حرف آنها این بوده است که در چه زمانی و در چه شرایطی می‌خواهید حرف از امید اجتماعی بزنید. پاسخ بنده به این افراد این است، اگر ما در دایره بسته روشنفکری آکادمی بمانیم کاری از پیش نمی‌بریم و باید به خارج از حوزه دانشگاه و به میان جامعه برویم.