کد خبر : 90636
تاریخ درج خبر : 1396/03/28
تغییر اندازه نوشته

۲۰ نماينده در نامه‌اي به رئیس‌جمهور با اشاره به وضعيت دانشجويان؛

تضمین امنیت آزاداندیشان در دانشگاه‌ها از مطالبات جدی است

٢٠ نماینده مجلس در نامه‌ای به حسن روحانی با اشاره به مطالبات دانشجویان از دولت خواستار حفظ جایگاه دانشگاه به عنوان مهم‌ترین مرجع بسط آگاهی‌های اجتماعی و فرهنگی در جامعه شدند و تاکید کردند که باید از حرکت کشور در مسیر شکل‌گیری یک جامعه توده‌ای و مستعد پذیرش عوام‌فریبان جلوگیری شود.

به گزارش عطنا به نقل از اعتماد، دولت نخست حسن روحانی رو به پایان است و با نتیجه‌ای که در ٢٩ اردیبهشت رقم خورد می‌رود که دولت دوم خود را تشکیل دهد. در چهار سال گذشته یکی از وزارتخانه‌هایی که همواره مورد حمله قرار گرفت و مجلس اصولگرای نهم هم وزیر خوش‌نامش را قربانی دعواهای سیاسی کرد وزارت علوم بود. با استیضاح فرجی‌دانا و خداحافظی‌اش از وزارت علوم، مجلس نهم این اجازه را نداد تا گزینه‌هایی شبیه به فرجی‌دانا که مورد استقبال دانشجویان هم بود بر کرسی این وزارتخانه تکیه بزنند. به بیان دیگر این سنگ‌اندازی‌ها سبب شد تا بسیاری از برنامه‌ها و سیاست‌های حسن روحانی در حوزه دانشگاه پیش نرود و اهداف مورد نظرش محقق نشود.

اگرچه در این سال‌ها گله از دولت روحانی در حوزه دانشگاه زیاد بود اما جامعه دانشجویی با وجود همه محدودیت‌ها و مصایبی که پشت سر گذاشت و با آگاهی به سنگ‌اندازی‌ها همچنان حامی حسن روحانی باقی ماند، اما در عین حال مطالباتش را نیز بیان کرد. اکنون ٢٠ نماینده مجلس در نامه‌ای به حسن روحانی با اشاره به مطالبات دانشجویان از دولت خواستار حفظ جایگاه دانشگاه به عنوان مهم‌ترین مرجع بسط آگاهی‌های اجتماعی و فرهنگی در جامعه شدند و تاکید کردند که باید از حرکت کشور در مسیر شکل‌گیری یک جامعه توده‌ای و مستعد پذیرش عوام‌فریبان جلوگیری شود.

اسامی نمایندگانی که این نامه به امضای آنها رسیده، عبارت است از: علی مطهری، الیاس حضرتی، غلامرضا حیدری، بهرام پارسایی، علی اصغر یوسف‌نژاد، قاسم میرزایی‌نکو، پروانه مافی، احمد مازنی، احمد حمزه، شهاب‌الدین بیمقدار، حمید گرمابی، حمیده زرآبادی، مصطفی کواکبیان، سید فرید موسوی، ابوالفضل سروش، محمدرضا بادامچی، علی نجفی، محمدجواد فتحی، محمد قمی و محسن علیجانی زمانی.

در نامه ۲۰ نماینده خطاب به حسن روحانی آمده است: ضمن تبریک حماسه ۲۹ اردیبهشت و اعتماد دوباره مردم به شما برای تشکیل دولت دوازدهم مستحضرید؛ دانشگاه در ایران مهم‌ترین پایگاه وپویاترین نیروی پیشران توسعه بوده است. با وجود این واقعیت، نهاد مدرن دانشگاه در حیات تقریبا یک قرنی خود مسیر پرفراز و فرودی را طی کرده است که یکی از عبرت‌آموزترین دوره‌هایش مربوط به بازه زمانی ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ است. در آن ۸ سال، دشواری‌ها و چالش‌های متعددی گریبانگیر دانشگاه شد، به طوری‌که مدیران و سیاستگذارانی برای پیشبرد اهداف و برنامه‌های آموزش عالی منصوب شدند که نگاهی خاص و حتی غریب به علم و فناوری داشتند. آیت‌الله شاهرودی زمانی که قوه قضاییه را تحویل گرفت فرموده بودند ویرانه‌ای را تحویل گرفته‌ام – به درستی این تعبیر را در مورد دانشگاه و آموزش عالی که تحویل دولت یازدهم شد می‌توان به‌کار برد. کاهش اعتماد اجتماعی به دانشگاهیان و کالایی شدن دانشگاه و تولد علمی، شکاف میان نخبگان دانشگاهی و مسوولان اجرایی، فقدان شایسته‌سالاری و تخصص محوری، حاکمیت فضای امنیتی و انبوه دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل، سهمیه‌بندی‌های بومی و جنسیتی، در کنار سیل بیکاران تحصیلکرده، پولی شدن آموزش، حذف و جذب فله‌ای اساتید و ایجاد ساختارهای خلق‌الساعه مانند گروه‌های آموزشی و دانشکده‌ها و مراکز پژوهشی یا انحلال یک شبه برخی گروه‌های آموزشی و… در دولت قبل، حاصلی جز سرخوردگی، ناامیدی و افسردگی و به تبع آن افزایش آسیب‌های اجتماعی در میان دانشگاهیان و بی‌هنجاری و بی‌قاعدگی در نظام دانشگاهی دربرنداشت.

در ادامه این نامه درخواست نمایندگان از روحانی در شش بند ذکر شده و آمده است: بنابر آنچه گفته شد انتظار می‌رود وزارت علوم، هیئت محترم دولت و در راس آن ریاست‌جمهوری محترم در خصوص موارد ذیل اهتمام لازم را مصروف داشته و بیش از پیش برای ارتقای دانشگاه و دانشگاهیان تلاش کنند. همچنین خواستاریم نسبت به گزارش مبسوط در خصوص اقدام‌های صورت گرفته در راستای تحقق موارد ذیل اقدام لازم صورت پذیرد:
۱- متاسفانه سه اقدام «توسعه کمی»، «کالایی شدن» و «امنیتی‌سازی فضای دانشگاه» در نیمه دوم دهه ۸۰، نقشه راه توسعه دانشگاه‌های کشور بود؛ که بعضا حتی در دولت یازدهم نیز تغییر نیافته است. این مسیرها سبب شده تا مجموعه گسترده‌ای از مطالبات اقتصادی در کنار مطالبات فرهنگی و سیاسی بر هم بار شوند و نارضایتی گسترده‌ای را در فضای دانشگاه رقم زنند. ما به جد خواهان تغییر در هر سه راهبرد ذکر شده و بازگرداندن دانشگاه به مدار علم‌گرایی هستیم.
٢- مقابله با این وضعیت پیچیده، نیازمند تغییر همزمان مجموعه‌ای از سیاست‌هاست؛ مهم‌ترین تغییر باید در حوزه افزایش سهم دوره‌های رایگان در آموزش عالی کشور صورت گیرد تا امکان تحصیل برای طبقات محروم جامعه دشوار نگردد. دفاع از آموزش عالی رایگان و مبارزه با پولی‌سازی آموزش عالی در جهت حرکت در مسیر عدالت اجتماعی است.

دولت باید سرمایه‌گذاری در حوزه آموزش را به جزیی مهم از برنامه خود بدل کند تا بتواند با پوشش هزینه‌های تحصیل در سبد مصرفی خانوارهای محروم، ضمن توسعه عدالت آموزشی و توانمندسازی اقشار مستضعف جامعه، زمینه تحریک تقاضا برای مصرف و افزایش تولید در جامعه را نیز فراهم آورد.

۳- متاسفانه برخی شنیده‌ها حاکی است در اجرای طرح آمایش دانشگاه نیز تنها «تعداد دانشجو» و «هزینه‌های واحد» معیار قرار گرفته و نقش دانشگاه در محرومیت‌زدایی از مناطق چندان محل توجه نبوده است، حال آنکه کمترین جمعیت دانشجویی کشور به نسبت جمعیت استان، به دلیل توسعه‌نیافتگی در هشت استان مرزی کشور قرار دارند و کاهش امکانات آموزش عالی در آن مناطق با توجه به شرایط ویژه آنها می‌تواند با دامن زدن به مرکزگریزی، در میان مدت کشور را با تهدیدات جدی امنیتی روبه رو سازد. تنها راه برای ایجاد امنیت پایدار در مرزهای کشور، توسعه پایدار مرزهاست و بردن آموزش عالی باکیفیت و کم‌هزینه به استان‌های مرزی کشور یکی از مهم‌ترین زمینه‌های لازم برای ایجاد توسعه پایدار در آن مناطق است.
۴- همچنان که گفته شد، سال‌هاست که کمیت‌گرایی در نظام دانشگاهی بر کیفیت برونداد آن سایه افکنده و به جای اینکه دانشگاه با تزریق نیروی متخصص و کارآمد به حل مشکلات اقتصاد، صنعت، درمان آسیب‌های اجتماعی، فرهنگی و… مبادرت ورزد، خود مشکلات متعددی را بر گرده اقتصاد و صنعت تب آلود ما تحمیل کرده است؛ لیکن یکی از مطالبات حیاتی برای دانشگاه، حفظ کیفیت و کیفیت‌گرایی در نظام آموزش عالی است.
۵- ساحت مقدس دانشگاه باید به دور از هرگونه بی‌اخلاقی و نیز شایبه فساد باشد و علم و عالم، خود مظهر اخلاق و زداینده فساد و مفسدان در عرصه‌های اقتصادی و سیاسی است. در آخرین ماه‌های دوره اول دولت تدبیر و امید، دانشگاهیان هنوز شاهد برچیده شدن کامل فضای امنیتی در دانشگاه‌ها و مقابله جدی با فساد علمی، مالی در نظام دانشگاهی نیستند، لذا از اصلی‌ترین مطالبات به حق تحقق شعار و آرمان غیرامنیتی شدن دانشگاه‌ها – شعار دانشگاه امن دولت – و مقابله جدی و قانونی با مظاهر فساد و بی‌اخلاقی در دانشگاه‌ها، روند مخرب سرقت علمی و مقاله‌فروشی‌های شرم‌آور توسط موسسات نامعتبر است تا دانشگاه رایحه امید را استنشاق کند.
۶-  تاکید دولت بر گفتمان‌سازی در زمینه حقوق شهروندی، اقدامی مثبت و شایسته تقدیر است. اما هر چند تاکید شایسته دولت بر حقوق و آزادی‌های شهروندان مانند آزادی بیان، آزادی تشکیل و عضویت در تشکل‌ها، آزادی برگزاری برنامه‌ها و… امری مهم و ضروری است، عدم صدور مجوز برای برخی تشکل‌ها، کانون‌های فرهنگی و نشریات دانشجویی و اتحادیه شوراهای صنفی یا اتحادیه تشکل‌های دانشجویی، نظارت غیرقانونی پیش از انتشار بر نشریات، در کنار تهدیدها و برخوردهای سختگیرانه با فعالیت‌های دانشجویی در کمیته‌های انضباطی، کمیته‌های ناظر بر نشریات و هیئت نظارت بر تشکل‌ها و برخوردهای امنیتی با دانشجویان، پیامدی جز ناامیدی و رخوت برای دانشگاه و دانشجو دربرنخواهد داشت.

خصوصا اینکه با مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، احکام و آرای صادره در این کمیته‌ها و هیئت‌ها، غالبا از نظارت دیوان عدالت اداری نیز مستثنا شده است. بدیهی است که دانشگاه، کانون طرح اندیشه‌های نو در فضایی آزاد و عالمانه است و دانشگاهیان همچنان در پی تحقق این مهم در عالم واقع هستند. منتقدان فرهیخته و متعهد به آرمان‌های انقلاب اسلامی با طرح انتقادات، اندیشه‌های نو و راه‌حل‌های مفید و چاره‌ساز، ضروری‌ترین عامل حیات جامعه اسلامی‌اند، به گونه‌ای که کشور نیازمند وجود و حضور آنها و اندیشه‌ورزی و نقادی آنها در دانشگاه‌هاست.

لذا تحقق آرمان آزاداندیشی و تضمین امنیت آزاداندیشان، منتقدان و تشکل‌های آنها در درون دانشگاه‌ها از مطالبات جدی است. نمایندگان در پایان نوشته‌اند: آقای رییس‌جمهور! ما جمعی از نمایندگان مجلس امیدواریم با توجه حضرتعالی به موارد گفته شده، بتوانیم جایگاه دانشگاه را به عنوان مهم‌ترین مرجع بسط آگاهی‌های اجتماعی و فرهنگی در جامعه حفظ کنیم و از حرکت کشور در مسیر شکل‌گیری یک جامعه توده‌ای و مستعد پذیرش عوامفریبان جلوگیری کنیم.»

به اشتراک بگذارید
AtnaNews Telegram
اخبار مرتبط

برچسب ها
نظرات کاربران

هیچ نظری وجود ندارد